Landbouw

Wat is Halloween…zonder chocola?

Vanavond is het zover. Dan komen de geesten en griezels tevoorschijn tijdens de engste nacht van het jaar: Halloween. Voor veel kinderen in ons land betekent dat verkleed langs de deur gaan en zoveel mogelijk snoep verzamelen. Want wat is Halloween nu zonder chocolade? Waar komt die chocolade vandaan? Vandaag het verhaal van Romel, een indiaanse jongen uit Ecuador.

Voor sommige kinderen betekent chocolade geen snoepgoed tijdens een feest, maar is het onmisbaar voor hun bestaan. Zoals voor Romel, een Chachi-jongen in Ecuador, die in het dorp San Salvador woont in het westen van het land. Romel woont met samen met vijf broers en twee zussen op een cacaoboerderij. Hij vertelt daar graag zelf over:

Ecuador Romel

Romel is bezig met de oogst van de cacao.

De ‘vieze’ rivier
“Er wonen ongeveer 60 gezinnen in San Salvador, en sommige gezinnen zijn nog groter dan die van mij. Ze wonen in huizen die verspreid staan langs de rivier, de Río Sucio, de belangrijkste rivier van het gebied waar wij wonen. De naam betekent in het Nederlands: ‘vieze rivier.’

Op het grootste deel van het platteland langs deze rivier vind je boerderijen, waar mensen cacao en andere gewassen verbouwen. De bergen die onze vallei omringen bestaan echter grotendeels uit regenwoud. Ik zou wel elke dag in het woud willen wandelen, maar ik moet naar school en meehelpen op de boerderij. Gelukkig woon ik dicht bij school. Er zijn kinderen hier in de buurt die wel een uur moeten lopen om er te komen. Als het regent komen ze dan ook behoorlijk nat aan.

Chachi
Ik vind school leuk, ook al is het wel eens moeilijk. Wij Chachi spreken de taal Chapalachi, maar de boeken op school zijn in het Spaans. Dat is namelijk de officiele taal van Ecuador. Gelukkig zijn onze leraren ook Chachi zodat ze dingen uit de boeken kunnen uitleggen in het Chapalachi, als wij het niet begrijpen.

Cacao
Net als iedereen in San Salvador verbouwt mijn familie ook cacao om geld mee te verdienen. De andere gewassen verbouwen we voor ons eigen eten. Het grootste deel van onze boerderij bestaat uit cacaobomen. Ik vind het leuk om cacao te oogsten, beter dan om in de tuin te werken, omdat cacao groeit onder de schaduw van de bomen. Daar is het koeler. Ook zijn er altijd heel veel vogels. Ik luister graag naar hoe ze zingen als ik werk.

Tijdens het regenseizoen help ik mijn vader en broers om de kano’s te laden met zakken cacaovruchten die naar de weg brengen. Daar nemen we de bus naar Esmeraldas, een grote havenstad. We verkopen onze cacao en kopen spullen, zoals rubberen laarzen, kleren, machete-messen en andere dingen die we nodig hebben voor de boerderij. Soms laat mijn vader me chocolade kopen. Dat is wat ze maken met onze cacao. Ik denk dat chocolade misschien wel mijn lievelingseten is.

Oom Benito
Mijn oom Benito is de leider van ons dorp. Hij gaat vaak vergaderen met de andere leiders van de Chachi Federatie. Mijn oom zegt dat wij Chachi ons moeten organiseren omdat we een minderheid zijn in het land. Er zijn maar achtduizend Chachi in heel Ecuador.

Romel bij de kano waarmee hij de cacao vervoert naar de stad.

Romel bij de kano waarmee hij de cacao vervoert naar de stad.

Mijn opa vertelt wel eens over toen hij een jongen was. Toen waren de Chachi de enige mensen hier in de streek. Nu zijn er heel veel mensen uit andere delen van het land bijgekomen. Het probleem is dat zij het regenwoud kappen. Langs de weg naar Esmeraldas zijn alle heuvels al bijna helemaal kaal. Je ziet geen grote bomen meer, zoals je die wel rond ons dorp ziet. Wij Chachi kunnen niet zonder het regenwoud leven. Het bos geeft ons bijna alles wat we nodig hebben. We gebruiken haar hout, bladeren en takken om onze huizen en kano’s van te bouwen, maar ook om onze manden te vlechten en onze hangmatten van te maken. We jagen in het woud op de dieren die we eten. Zelfs onze medicijnen komen uit het bos.

Regenwoud
Voor ons is het regenwoud als een levend wezen. We weten dat we het moeten beschermen. Maar overal om ons heen zijn mensen het kapot aan het maken. Er zijn zelfs nieuwe mensen hier in Chachiland gekomen om bomen te kappen. Ons territorium maakt deel uit van het natuurreservaat Mache-Chindul. Daarom probeert mijn oom ervoor te zorgen dat het ministerie van Milieu deze mensen wegstuurt.

Ik ben trots op mijn oom. Soms zit ik achterin bij de dorpsvergadering te luisteren hoe hij spreekt. Hij zegt dat wanneer ik ouder ben, hij me een keer mee zal nemen naar Cayapas, naar een bijeenkomst van de Chachi-federatie. Ik zei dat ik op een dag ook leider van San Salvador wil zijn. Net als hij.”

Lees meer over Romel en andere kinderen die wonen in het regenwoud.

 

Vier je vanavond ook Halloween? Denk dan eens aan deze tips. 

 

Laat een Reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s