Landbouw/Rainforest Alliance

Rubber maakt langzaam maar zeker stappen richting duurzaamheid

Het wordt gebruikt om banden mee te maken, maar ook om chirurgische handschoenen mee te fabriceren. Rubber is een heel belangrijk natuurproduct uit de tropen en de industrie rondom het taaie spul is omvangrijk. Tot voor kort werd nog niet nagedacht over duurzaamheid. Dat verandert nu. 

rubber-cup

Wereldwijd wordt er 12 miljoen hectare land gebruikt om dit bijzondere natuurproduct te produceren. Dat is even veel land als wat er gebruikt wordt voor de productie van koffie en ongeveer zo groot als heel Engeland. Veruit de meeste rubber (93 procent) wordt geproduceerd in zuidoost Azië. Wereldwijd werken er zo’n zes miljoen mensen. Van de teelt van de rubberbomen, het tappen ervan tot de verwerking van producten ermee. Het merendeel (85 procent) van de rubberproducenten zijn kleinschalige boeren.

Latex

Rubber is een polymeer dat voorkomt als een emulsie in het sap van de rubberboom. Er zijn verschillende rubberbomen, zoals de Braziliaanse en de Indische rubberboom. Het sap staat bekend als latex, vloeibaar rubber.  Om het te krijgen maak je een snee in de bast van de boom. Daaruit vloeit de latex die je de rubbertapper dan opvangt in een beker alvorens verder te gaan naar de volgende boom. De rubberboeren verkopen de latex aan handelaren die het weer verkopen aan fabrikanten die er de verschillende eindproducten mee maken.

Ketens waarin kleine boeren hun producten verkopen aan tussenhandelaren zijn lastig om in kaart te brengen en te onderzoeken. De rubberindustrie heeft daarom weinig te maken gehad met controles op goede sociale en ecologische praktijken. NGO’s en media  kijken vooral naar andere producten, zoals voedsel en textiel, waardoor de rubberindustrie zijn gang kan gaan. Een andere reden daarvoor is dat veel van de vraag naar rubber beantwoord wordt door de productie van synthetisch rubber. Ook daarom zijn de activiteiten van de rubberindustrie vaak verborgen gebleven en worden ze niet als risicovol gezien. Met als resultaat: duurzaamheid heeft weinig voeten aan de grond gekregen in deze industrie.

Maar dat verandert dus nu langzaam aan. Net als andere ketens van tropische producten, zoals fruit, koffie en cacao, erkent nu ook de rubberindustrie dat er problemen zijn om aan te pakken. De belangrijkste daarvan is ontbossing. Het gebied dat wereldwijd gebruikt voor rubberproductie is de afgelopen vijftig jaar drie keer zo groot geworden. En veel van deze uitbreiding is ten koste gegaan van bossen.

Land grabbing

Dat is goed te zien in Vietnam, een van de grootste rubber producerende landen ter wereld. In 2012 was ongeveer 79 procent van alle rubberplantages in de hooglanden van Vietnam opgezet op grond dat voorheen bos was. Ook andere kwalijke praktijken komen langzamerhand aan het licht, zoals land grabbing. NGO’s zoals Global Witness hebben land grabbing methoden aan het licht gebracht, waarbij lokale gemeenschappen land werd afgepakt voor rubberproductie. Toen Global Witness formeel hiertegen een aanklacht indiende, verbrak de FSC (Forest Stewardship Council) alle banden met de Vietnam Rubber Group, die daarop ook ge-decertificeerd werd. De reden daarvoor was dat het bedrijf een negatieve impact had op zowel het milieu als op het levensonderhoud van lokale gemeenschappen in Cambodja en Laos.

Sustainable Natural Rubber Initiative

In 2014 introduceerde de International Rubber Study Group (IRSG) het Sustainable Natural Rubber Initiative als een eerste stap voor leden om deze en andere onacceptabele praktijken in hun productieketen te leren kennen. Binnen dit initiatief heeft de IRSG vijf principes van duurzame rubberproductie geformuleerd. De bedrijven, die aangesloten zijn, hebben hun werk op basis van een aantal KPI’s (Key Performance Indicators) moeten beoordelen, zodat ze verbeteringen goed kunnen monitoren. Dit soort zelfrapportage is weliswaar een stap vooruit, maar bedrijven hebben nog wel steun nodig om een strengere aanpak te ontwikkelen die aan het licht kan brengen wat er allemaal speelt bij de productie en verwerking van rubber. Zodat ze daarop gepast kunnen reageren.

Vorige maand vond de eerste duurzaamheidsconferentie plaats van de IRSG. Dat was een volgende positieve stap vooruit richting een duurzamere rubberindustrie. Deze conferentie was opgezet in samenwerking met Birdlife International en kende als centraal thema de uitwisseling van sociale en ecologische uitdagingen waar de industrie tegenaan loopt. Samen zijn de ruim 100 aanwezigen uit de industrie, overheden en maatschappelijke organisaties op zoek gegaan naar mogelijke oplossingen. Waaronder de Rainforest Alliance.

Duurzaamheid

De Rainforest Alliance is al ruim een jaar bezig om de dialoog op te bouwen met bedrijven die zowel banden als latex-producten maken. Op de IRSG-conferentie presenteerde Edward Millard, onze manager in Azië, zijn visie over hoe de rubberindustrie  verder kan bouwen op wat ze al bereikt heeft op het gebied van duurzaamheid.

Het Sustainable Natural Rubber Initiative is vorige week weer bij elkaar gekomen om de conclusies van de conferentie te bespreken en te besluiten hoe nu verder te gaan als industrie. De Rainforest Alliance was erbij en zal deelnemen aan de gezamenlijke poging om 12 miljoen hectare aan tropische rubberplantages in een meer duurzaam systeem te krijgen.

Laat een Reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s