Klimaatverandering

Wat heeft Antarctica gemeen met het regenwoud?

Antarctica, het werelddeel dat tot geen enkel land behoort, wordt al sinds 1959 beschermd tegen mijnbouw en andere vormen van uitbuiting. In 2041 staat deze internationale overeenkomst open voor herziening. Het kan dus worden aangepast of zelfs worden stopgezet. De ijskappen smelten nu al sneller dan verwacht. Als Antarctica straks ten prooi valt aan exploitatie zijn de desastreuze gevolgen niet te overzien voor onze wereld. Iemand moet kunnen vertellen wat er met de Zuidpool kan gebeuren in 2041. En wel snel!

robert-swan-obe-003-e1447968853149
En daar komt Robert Swan in beeld. De eerste man die ooit zonder hulp te voet beide polen bereikte en een onvermoeibare kruisvaarder voor de bescherming van het koude zuidelijke continent werd. Geridderd in 1995 door koningin Elizabeth en ontvanger van de Innovation Lifetime Achievement Award in 2015, heeft Swan het grootste deel van zijn volwassen leven gewijd aan de bewustwording van zijn medemens over Antarctica, met name jongeren. Hier op de Frog Blog spreken we met hem over hoe het was om als eerste de effecten van klimaatverandering op de polen te ontdekken, en daar bijna bij te overlijden. En over de onverwachtse verband tussen Antarctica en het regenwoud.

Hoe is je liefde van Antarctica begonnen?
“Toen ik 11 jaar oud was, werd ik uit bed getrokken om te zien hoe Buzz Aldrin en Neil Armstrong op de maan liepen. Ik dacht ‘wow, stel je voor dat je landt op een plek als dat.’ Later raakte ik geïnteresseerd in Antarctica. Ik was vooral gefascineerd door het idee dat er een plek op aarde was die van niemand is. Deze twee dingen hebben mij geïnspireerd. Ik wilde de eerste persoon in de geschiedenis zijn die , laten we eerlijk zijn, dom genoeg was, om te voet de beide polen te bereiken. Ik had niet echt een reden om dit te doen, behalve om het te doen-en omdat het goed werkte met meisjes op feestjes.”

Vertel eens over die eerste reizen. Je ging naar de Zuidpool in 1986 en de Noordpool in 1989.
“De tocht naar de Zuidpool duurde 70 dagen. We hadden geen radio en geen GPS. Er was geen redding mogelijk in geval van nood. Onze huid en ogen kregen blaren. Mijn ogen veranderden van kleur op die expeditie-ze werden lichter. Toen we thuis kwamen kregen we van de NASA te horen dat ze een gat in de ozonlaag boven de Zuidpool hadden ontdekt. Waar wij gewoon onder door liepen. Dat was ietwat onverwacht! Toen we naar de Noordpool gingen, smolt het ijs en hoorden we het kraken onder onze voeten. Dat was nooit eerder in de geschiedenis gebeurd. Ik dacht: ‘Gaan we sterven?’ Dit was echt overleven. Het enige wat we konden doen was doorgaan en proberen iedereen in leven te houden.”

l_zodiacjl-e1447969295526
Hoe ben je veranderd van avonturier naar activist voor Antarctica?
“Wanneer je  op ijsschotsen staatdie breken en kraken onder je voeten, zie je dat de planeet  krachtiger is dan jezelf. Ik zie mezelf niet als een ontdekkingsreiziger, of zelfs niet als milieuactivist. Ik noem mijzelf een overlever. En ik ben een verdomd goede overlever. Een overlever loopt niet weg als hij een bedreiging waarneemt. Je doet niet niks als je er naar kijkt. Dat is wat ik heb geleerd van het lopen naar beide polen. Jacques Cousteau was mijn begeleider op de reis naar de Zuidpool. Hij was degene die me zei dat ik me moest inzetten voor het behoud van Antarctica.”

Vertel ons over je vroege inspanningen daarin?
“Het eerste wat we deden was naar het zuiden gaan en de rommel van de voormalige Sovjet-Unie opruimen, namelijk op het Bellingshaussen-onderzoekstation (opgericht in 1968). Toen de voormalige Sovjet-Unie instortte, was er geen geld meer om dat op te ruimen. We namen in totaal 1.500 ton verwrongen metaal mee om te recyclen in Uruguay. Het metaal werd geschonken aan de lokale gemeenschap. Het was een enorme strijd. Het duurde bijna acht jaar en kostte miljoenen dollars. Toen de rommel was opgeruimd, kwamen de pinguïns terug. Ik ben verdomd trots op wat we daar toen hebben gedaan.”

Je huidige inspanningen zijn gericht op inspirerende jongeren. Waarom?
“De enige manier om Antarctica te bewaren voor de volgende generaties is om zo veel mogelijk jongeren daarvoor te inspireren. Ik ben allerlei onderwijsbases begonnen over de hele wereld, en ik begon mensen mee te nemen op expedities in 1997. We hebben briljante mensen meegenomen van over de hele wereld, meer vrouwen dan mannen. In feite is de eerste Saoedische vrouw ooit die voet zette op Antarctica met ons meegekomen. Veel jongeren willen werken in duurzaamheid en dit is iets wat ze op hun cv kunnen zetten. Ze willen deel uitmaken van een oplossing én ze willen zichzelf helpen. Bedrijven sponsoren hen om mee te gaan op de expeditie. Wij helpen daarmee. Wanneer ze terugkomen, zijn ze geïnspireerd om te gaan vertellen over de expeditie en over hernieuwbare energie op scholen en bij organisaties. Ze praten niet alleen, maar doen ook echt dingen! “Leuk vinden” op Facebook is prima, maar je moet ook handelen. Dit zijn gepassioneerde jonge mensen die er op uit trekken en dingen doen. Onze volgende expeditie is in maart.”

r-swan-with-young-people-e1447969037875
Je bent ook een groot voorvechter van duurzame energie. Hoe werkt dat samen met je missie om Antarctica te beschermen?
“Fossiele brandstoffen zijn de enige reden om Antarctica te gaan exploiteren. Als we meer hernieuwbare energie gaan gebruiken en energie te besparen, dan heeft het financieel gezien ook niet zo veel zin om naar Antarctica te gaan. Eind 2016, precies 30 jaar na onze Zuidpoolreis, maken we een reis van de Zuidpool naar de rand van het continent. Helemaal op basis van hernieuwbare energie. Het is een enorme technische uitdaging. We moeten in staat zijn om voedsel te verwarmen, ijs te smelten tot een temperatuur zodat we er voedsel mee kunnen maken en het kunnen drinken als water. Mijn 21-jarige zoon Barney gaat vrijwillig mee omdat hij gelooft dat mensen van mijn generatie denken relevant kunnen zijn, maar dat hij mijn inspanningen relevant kan maken voor zijn leeftijdsgroep. Ik ben zeer dankbaar.”

We weten dat je een fan bent van de Rainforest Alliance. Wat is het verband tussen de regenwouden en Antarctica?
“Antarctica heeft 90 procent van het ijs in de wereld in huis en 70 procent van zoetwater in de wereld. De omringende oceanen leveren zuurstof, net als de regenwouden. We moeten vechten voor het behoud van beiden, en moeten daarvoor gepassioneerde jonge mensen vinden die handelen. De andere schakel, is natuurlijk de klimaatverandering. Mensen kunnen op de satellietfoto’s zien hoe regenwouden zijn verdwenen, en de NASA zegt dat enorme ijsplaten oplossen in de oceaan. We moeten beiden behouden. We zijn het de jongeren, die nog niet zijn geboren, verschuldigd om nu een ​​robuuste inspanning te maken.”

Lees meer over de expedities van Robert Swan op 2041.com.

Laat een Reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s