Klimaatverandering

Wat de wereld nodig heeft van de Klimaatconferentie in Parijs

De VN-klimaatconferentie die in december in Parijs wordt gehouden vormt het het hoogtepunt van decennialang complexe klimaatonderhandelingen, die ooit begonnen in 1992. De COP 21, zoals de conferentie bekend staat, kan heel goed onze laatste, beste kans ooit zijn om een globaal, juridisch bindend klimaatakkoord te bereiken.

Door Jeff Hayward

Daar hebben we namelijk dringend behoefte aan, met oog op het terugdringen van fossiele brandstoffen en het doen van investeringen in klimaat-slimme praktijken en technologieën. Maar een verdrag uit Parijs moet veel verder gaan dan alleen het terugdringen van de uitstoot van fossiele brandstoffen. In het grootste deel van de wereld, bijna 60 ontwikkelingslanden, genereren ontbossing en de landbouw veel meer broeikasgassen dan de verbranding van fossiele brandstoffen.

climate-photo
Klimaatpuzzel

Hoe land wordt gebruikt,- landbouw, bosbouw en andere activiteiten die een impact hebben op land, zoals de wildgroei aan voorsteden en de mijnbouw-, is daarom een ​​belangrijk onderdeel van de klimaatpuzzel. Landgebruik is goed voor bijna een kwart van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen, met ongeveer 10 procent door het kappen van bossen voor landbouw en veeteelt en nog eens 10 tot 12 procent van de conventionele methodes om de bodem te bewerken, van veeteelt, het toepassen van kunstmest en branden van velden.

Deze emissies kunnen we sterk verminderen door te kiezen voor meer duurzame praktijken.

CO2 trekken uit de atmosfeer
Onze beslissingen over hoe we land gebruiken hebben blijvende en diepgaande gevolgen. Roekeloze ontwikkelingen kunnen leiden tot grote uitstoot van CO2, terwijl slimme natuurvriendelijke strategieën belangrijke mogelijkheden creëren om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Gezonde bossen en ecosystemen trekken CO2 uit de atmosfeer en slaan deze op in de bomen, planten en grond. Bossen hebben de potentie om 10-14 procent van de bruto uitstoot van CO2 uit de atmosfeer op te slaan, terwijl de landsector als geheel meer dan 25 procent zou kunnen opvangen.

Intacte tropische bossen
Op dit moment heeft de wereld dan ook dringende behoefte aan ontwikkelingslanden met intacte tropische bossen en ecosystemen, die daarmee om een enorme, positieve bijdrage te leveren aan de bestrijding van de klimaatverandering. Dit ondanks het feit dat ontwikkelde landen zoals de Verenigde Staten tot ’s werelds grootste vervuilers, behoren, zowel in het heden als het verleden. De gemiddelde uitstoot van koolstof per hoofd van de bevolking is in Latijns-Amerika ongeveer een zevende van de Amerikaanse uitstoot per capita.

Terwijl de tropische bossen in het Zuiden de meeste CO2 opslaan en de grootste biodiversiteit ter wereld bevatten, staan ze toch onder enorme druk om te worden gekapt voor bos- en landbouw, om aan de toenemende eisen van onze groeiende wereldbevolking te voldoen. En juist deze regio’s hebben het meest te lijden van de gevolgen van de opwarmende aarde, zoals klimaat gerelateerde ziekten en extreme weersomstandigheden.

Ontbossing in Laguna Tigre, in het Maya Biosfeer Reservaat in Guatemala. Foto: David Dudenhoefer.

Ontbossing in Laguna Tigre, in het Maya Biosfeer Reservaat in Guatemala. Foto: David Dudenhoefer.

Asymmetrie
Vorige COP-vergaderingen strandden over de onrechtvaardigheid van deze asymmetrie tussen ontwikkelingslanden en ontwikkelde landen. Hoewel de kwestie natuurlijk nog steeds belangrijk is, zorgt het niet meer voor zo veel verdeeldheid als voorheen. Er bestaat nu brede consensus dat we de klimaatverandering moeten tegengaan met alles wat we hebben, en dat duurzaam toekomstgericht landgebruik een van onze meest krachtige tools daarbij is.

De belangrijke rol die bossen spelen in de bescherming van het klimaat is nu zo algemeen erkend dat honderden grote bedrijven hebben beloofd om ontbossing te elimineren uit hun productie- en handelsketens. Dat komt neer op dat ze hebben beloofd de inkoop van grondstoffen en materialen te stoppen van leveranciers die bijdragen aan de ontbossing in de landen van oorsprong. Veel bedrijven hebben verklaringen ondertekend, zoals de Verklaring van New York over bossen of het Consumer Goods Forum. Natuurlijk gaat de bescherming van bossen veel verder dan alleen beloven dat de productieketen ‘ontbossingsvrij’ is, toch is het bemoedigend om deze bedrijven de stap te zien maken.

Jeff Hayward

Jeff Hayward

Een stap voorwaarts
COP21 moet voortbouwen op dit momentum door het precies te definiëren hoe uitstoot kan worden verminderd en CO2 kan worden opgeslagen op landbouwgrond en in bosgebied. De uitdaging ligt bij de wereldleiders om, gezien de eisen van een bevolking die naar verwachting in 2050 zo’n 9,6 miljard mensen groot is, een ​​stap voorwaarts te maken en een evenwicht te bereiken tussen voedselzekerheid en de sociale en economische gevolgen, -waaronder het levensonderhoud en de rechten van mensen in ontwikkelingslanden.

Om klimaatverandering effectief te bestrijden door middel van landgebruik, zullen we een complete waaier aan duurzaamheidsstrategieën moeten toepassen die verder gaan dan “zero-ontbossing,” waaronder klimaat-slimme landbouw, hogere opbrengsten en middelen van bestaan ​​voor de boeren op bestaand akkerland (zodat ze niet hun toevlucht nemen tot het kappen van bos), en economische prikkels om bossen staande te houden. Ook moeten we water- en niet-bosecosystemen beschermen.

Tot slot moeten we land herstellen, dat is aangetast door onverantwoorde landbouw en veeteelt. Gezamenlijke inspanningen op deze terreinen kunnen zorgen voor meer CO2-opslag, maar –belangrijker nog-, – ze zijn cruciaal voor de bescherming van hele landschappen vol levensvatbare, onderling afhankelijke ecosystemen.

Beter landgebruik is onmisbaar voor het bouwen van een duurzame en rechtvaardige wereldeconomie, noodzakelijk voor het beschermen van ‘s werelds snel verdwijnende bossen, habitats en soorten. Net zo goed als voor het verminderen van de CO2-uitstoot. Een van de meest hoopvolle aspecten van COP21 is dat de afgevaardigden op weg naar Parijs dit lijken te erkennen. Deze keer lijken kwesties rond landgebruik te zorgen voor consensus, in plaats van zakendeals onder druk te zetten.

 * Jeff Hayward is de directeur van het Rainforest Alliance klimaatprogramma. Hij zal op de COP21 een Rainforest Alliance-delegatie leiden om aan vraagstukken van landgebruik te werken.

Laat een Reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s