Rainforest Alliance

Op zoek naar verloren kikkers

Oké, we hebben een zwak voor uitpuilende ogen en slanke lange benen. Toch heeft de Rainforest Alliance het groene kikkertje niet als mascotte gekozen vanwege zijn knappe uiterlijk.

Met hun semi-permeabele huid, hun onbeschermde eieren en afhankelijkheid van buitentemperaturen zijn kikkers zijn zeer gevoelig voor veranderingen in de omgeving.

Indicator voor het milieu
Wetenschappers noemen ze daarom een “indicator” voor de stand van het milieu.” Met andere woorden, wanneer habitats verdwijnen en ecosystemen degraderen behoren kikkers tot de eerste dieren die uitsterven. Een duidelijk signaal dat we er alles aan moeten doen om hun voortbestaan te verzekeren. Als we dat niet doen zullen andere diersoorten ook volgen.

Verloren kikkers
Niemand weet dat beter dan schrijver en fotograaf Robin Moore. In 2010 startte hij, onder meer als directeur conservatie van de Amphibian Survival Alliance een wereldwijde zoektocht naar kikkers, salamanders en wormsalamanders die al decennialang niet meer gezien waren.

Zes maanden lang trokken 33 teams in 21 landen door dichte jungle, afgelegen rivieren en bergpassen. Op zoek naar een van de ‘verdwenen’ kikkersoorten. Ze waren niet alleen op zoek naar avontuur: de helft van de amfibiesoorten wereldwijd is bedreigd en 250 soorten zijn sinds 2000 niet meer gezien. Moore en zijn collega’s wilden meer leren over het grootste verlies aan biodiversiteit sinds de komst van de mens op aarde.

Hierbij wat bijzondere foto’s uit het boek van Moore In Search of Lost Frogs, samen met wat observaties die hij maakte.

1. ECUADOR “De lokale wetenschappers Luis Coloma and Santiago namen ons mee om een nieuwe soort kikker te zien die zij hadden ontdekt in een klein beekje bij Cuenca. Toen we aankwamen waren we verbijsterd te zien dat recente wegwerkzaamheden het grootste deel van het habitat van het kikkertje hadden verwoest. Al snel zag ik een klein dood kikkertje in het water: een prachtig zwart en geel gekleurd haarlekijnkikkertje (Oophaga histrionica). Op haar rug zat een mannetje die zich wanhopig vasthield om te proberen te paren. We namen het mannetje mee naar het laboratorium in Quito, maar hij stierf een paar weken later. Een van de laatste van zijn soort. En zo is een kikkersoort bijna al uitgestorven voordat het echt ontdekt is.”

Een mannetjes harlekijn kikker probeert tevergeefs te paren met een dood vrouwtje. Foto: Robin Moore.

Een mannetjes harlekijn kikker probeert tevergeefs te paren met een dood vrouwtje. Foto: Robin Moore.

2. CALIFORNIA “Ik bezocht Vance Vredenburg en zijn wetenschappelijke team in de bergen van de Sierra Nevada om meer te leren over hun werk met de geelbenige bergkikker (Rana muscosa). Ze waren op een gegeven moment overal te vinden in de hoger gelegen bergmeren. Deze kikkers brengen strenge winters door onder het ijs. Ze verlagen hun metabolisme zodanig dat ze kunnen maar liefts negen maanden zonder voedsel kunnen overleven. Kikkervisjes kunnen twee of drie winters onder het ijs door te brengen voordat ze het water als kikkertjes verlaten. Ondanks hun ongelooflijke hardvochtigheid, en de schijnbare ongerepte toestand van hun meren, zijn de geelbenige bergkikkers in hoge tempo aan het uitsterven door een ziekte die wordt veroorzaakt door de chytrid schimmel-die ook de kikkerpopulatie in Costa Rica, Australië en Ecuador decimeert. Vredenberg bestudeert de ziekte in de bergen bij geelbenige bergkikkers van Californie in de hoop manieren te vinden om het toekomstige uitsterven van kikkers aan deze schimmel te voorkomen en soorten te herstellen.”

De mountain yellow-legged frog van de Sierra Nevada sterft snel uit door een schimmel. Foto: Robin Moore.

De mountain yellow-legged frog van de Sierra Nevada sterft snel uit door een schimmel. Foto: Robin Moore.

3. COLOMBIA “We gingen in Colombia op zoek naar de Mesopotamia Beaked Toad (de gesnavelde Mesopotamia pad), voor het laatste gespot in 1914. Wes Sechrest van de Global Wildlife Conservation kwam op een gegeven moment aanzetten met een kleine roodbruine pad die hij stroomopwaarts had gevonden, zo groot als een duimnagel. Het was een mooi beetje, met knooppunten van blauw onderaan zijn flank, alsof deze bezaaid is met miniatuurjuwelen. Lokale expert Alonso Quevedo (voorzitter van de Colombiaanse milieuorganisatie Fundación ProAves) nam het kleine schepsel tussen zijn duim en wijsvinger en hield het dicht bij zijn ogen, alsof hij een zeldzame parel onderzocht. “Dit is een andere gesnavelde pad. Het is waarschijnlijk een nieuwe soort.” Toen ik opmerkte dat de pad wel een beetje leek op de schurk Monty Burns van de serie The Simpson kreeg het deze naam. In 2010 kwam het beestje met die naam in Time Magazine waar het de nummer 1 diersoort werd genoemd van dat jaar. Op zoek naar een verdwenen kikker, vonden we dus een nieuwe.”

robin-moore-colombia

De Monty Burns pad in Colombia. Foto: Robin Moore.

4. HAITI “Het was nacht en we kampeerden op een open plek in de nevelwouden van Mafisse de la Hotte, in het zuidwesten van Haiti. Tot onze verbazing bleken onze tenten als een soort magneet voor kikkers te werken. Ik pakte er een van mijn tentdoek en zag dat het ging om de Macaya breast-spot frog (Eleutherodactylus thorectes). Het beestje was al twintig jaar niet meer gezien! Het is niet groter dan een rijstkorrel en was waarschijnlijk de kleinste kikker die ik ooit heb gezien. Ik pakte de witte achtergrond die ik altijd meeneem op expedities en een munt voor de schaal en nam deze foto. Dit kikkertje wordt slechts op twee bergen in Haïti gevonden en wordt ernstig bedreigd omdat zijn habitat verdwijnt. Tijdens deze expeditie vonden we naast de Macaya breast-spot frog nog zes andere kikkersoorten die twintig jaar geleden voor het laatst zijn gespot.”

De Macaya breast-spot frog was al 20 jaar niet gezien. Foto: Robin Moore.

De Macaya breast-spot frog was al 20 jaar niet gezien. Foto: Robin Moore.

 

5. ISRAEL “Ik bracht de dag door met wetenschapper en amfibie-expert Dr. Sarig Gafny, op zoek naar de Palestijnse schijftongkikker. Deze soort is in 1955 verdwenen en dook plots weer op in 2011 in het Hula natuurreservaat. Helaas hadden we geen geluk. Om mijn teleurstelling wat te verminderen zei Gafny “wil je dan een blauwe kikker zien?” Ik wist niet dat er blauwe kikkers waren in Israël. Die zijn er ook niet. Gafny had er ook nog nooit eerder een gezien. Na het doen van DNA testen bleek het te gaan om de Turkse boomkikker, een soort die heel gewoon is in Israel. Alleen dan om een blauwe mutatie ervan.”

Een blauwe mutatie van de Turkse boomkikker. Foto: Robin Moore.

Een blauwe mutatie van de Turkse boomkikker. Foto: Robin Moore.

6. COSTA RICA “Het beestje dat ik voor me had was in mijn eigen verbeelding uitgegroeid tot een haast mythische status. De variable harlequin frog, of klompvoetkikker, van Costa Rica en Panama was geacht te zijn uitgestorven in de jaren negentig van de vorige eeuw. En nu staarde ik recht in de ogen van zo’n kikker. Terwijl ik haar korrelige huid bestudeerde, keken haar limoengroene ogen in de mijne. Ik voelde me nederig en opnieuw geïnspireerd om ons onderzoek voort te zetten.”

De variable harlequin frog in Costa Rica werd al als uitgestorven beschouwd. Foto: Robin Moore.

De variable harlequin frog in Costa Rica werd al als uitgestorven beschouwd. Foto: Robin Moore.

 

Laat een Reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s